Pewna pani miała srokę, którą naucyła gadać. A jak pani kej wysła abo wyjechała, a sługa co złego zrobiła, to sroka zaraz pedziała pani, jak pani wróciła do chałupy.

A jak raz pani kęsik wyjechała, to sługa wzięła i zasyła sroce tyłek. Jak pani wróciła do domu, tak sroka gadała ciągle:

- Syta rzyć! Syta rzyć!

Pani zaś nie wiedziała, co to ma znaczyć, jaz jej sroka zdechła, dopiero się wtedy dowiedziała, co sroka gadała.